Wakacje 2008 - Maroko

Luźne przemyślenia...

2008-10-30T06:08:00.001-07:00

Koty wszędzie - święte krowy
Psy z poczuciem winy istnienia (poważnie)
Hello Sweety, Sindy, Je t'aime itd. itp.
Tatuaże na twarzach staruszek - mają niedopuścić złych duchów do ust i nosa
Ciasne, brudne, przepełnione suki
Krzyki na dworcu autobusowym - musisz się przyznać dokąd jedziesz...
Taxi za 2 zeta, jeśli jest taxometr
Naciągacze co krok
Kafelki, mozaiki - jak u rzeźnika, tylko bardziej kolorowo
Miętowa herbata i kawa - trunek tutejszych żuli
Król na każdej ścianie
Brak koszy na śmieci - bo czemu nie wyrzucić kubka po jogurcie przez okno autobusu (na dworcu)
Syf na kółkach - lokalny autobus
Znaki pionowe i poziome - a po co się do nich stosować
Światła dla pieszych - wystarczy, że są dla samochodów
Przejście przez ulice? Albo zdążysz albo nie!
Naleśniki na wagę
DJ Muezin, tylko 5 razy dziennie (od 4tej rano)
Coca-Cola tak tania jak woda, woda tak droga jak Coca-Cola
25 stopni w cieniu - tu już potrzebne są kozaki i puchowe kurtki
60 rodzajów soków
Łazienka = dziura, prysznic, umywalka - 3 w 1
Góry, lasy, pustkowia, morze, ocean, pustynia... tam jest wszystko!

dzień 17 - Warszawa>DOM

2008-10-28T04:44:00.000-07:00

3000 km - 4 h
300 km - 4 h

jednak o ile mniej stresu ;) pociąg do Katowic...

dzień 16 - Malaga>Warszawa

2008-10-28T04:43:00.000-07:00

Powrót do Polski... ale się stęsknilismy :P jednak dobrze jest poczuć cywilizację...

Nocleg w Milanówku. Pozdrowienia dla Moniki i Grzeska!

dzień 15 - Malaga

2008-10-28T04:24:00.000-07:00

słodka Malaga... ulga dla naszych dusz... i ciał.

dzień 14 - Szewszawan>Malaga

2008-10-28T04:19:00.000-07:00

Do Malagi przez Wazzan, Tanger, Tarife i Algeciras...
Afiryka pożegnała nas burzą... widać było jej żal.

Port w Tarifie

Prom FRS

dzień 12,13 - Szewszawan

2008-10-28T04:07:00.000-07:00

Niebieskie miasto...
Ot tak, wszystko niebieskie.

Nasz hotel 'Dar Antonia'

Mrokańska miętowa herbata - każdego postawi na nogi

Wazzan - przesiadka

dzień 11 - Volubilis

2008-10-28T03:54:00.000-07:00

Ruiny rzymskiego miasta z II-III wieku. 22000 mieszkańców.

dzień 10 - Meknes

2008-10-28T03:51:00.000-07:00

Ulga w Meknes, potrzebowaliśmy tego miasta, podzielonego na starą część (tradycyjnie medyna i nową - francuski wkład w rozwój miasta). Władca, krwawy Mulaj Ismail rywalizował z Wersalem, a my szukaliśmy wygodnego łózka w miarę normalnym hotelu. Nam się udało, Ismailowi nie. Miasto, jak się dowiedzieliśmy z przewodnika, było rozgrabione, posłużyło jako budulec do budowy pałaców, bram itd. Tak z resztą to miasto zostało również zbudowane, więc jakoś mniej żal.

Spichlerz

Mozaika

Bab al-Mansur

Taras naszego hotelu 'Maroc'

dzień 9 - Fes

2008-10-28T03:45:00.000-07:00

Fes niefajny jest...
Fes jak fest do dupy...

Choć od początku Fes był na przegranej pozycji - czuliśmy się jak dzieci przedwcześnie wyciągnięte z wesołego miasteczka i zabrane na nudny wyjazd do cioci.
Staraliśmy sie odpowiednio podejść do tego miasta jako antyturyści, ale się nie udało. Może to wina kolejności podróży, albo tego chłopaka, który kupił naleśnika na bazarze i jakby nigdy nic włożył go do kieszeni... nie, jego na pewno nie.

Duszno, ciasno, z górki, pod górkę... tak, jakbyśmy suków nie widzieli. Asia pobiła rekord pod względem usłyszanych ofert matrymonialnych, a ja po zwględem groźnych min fundowanych miejscowym chłopakom. Plus obskurny hotel (i tak był najlepszy spośród tych, które widzieliśmy tego dnia), tego było po prostu za dużo. Rano uciekliśmy cichaczem, jakby nas tu w ogóle nie było, ale za hotel zapłaciliśmy.
Miejsce to olał również aparat fotograficzny i kamera.

Medresa

Suki

dzień 8 - ciągle Marrakech

2008-10-28T03:36:00.001-07:00

Ostatni dzień w Marakeszu spod znaku smutku i łez, czy coś w tym rodzaju. Ale postanowiliśmy go przeżyć jak "zwykły dzień w Marakeszu".
Zaczęło się od miętowej herbatki (pierwszy raz), miejscowy trunek robiący za piwo, whisky, wiono no i herbate. Powód naszych szyderczych uśmiechów, kiedy to mijając kolejny "bar herbaciany" powstrzymywaliśmy się od salw śmiechu, patrząc na tych mężczyzn stłoczonych przy takowym barze, robiących groźne miny i zdających się ignorować fakt, że w tej mordowni chłopaki raczą się tylko miętową herbatką...

Czekając na nocny autobus do Fezu, a nie mając już pokoju hotelowego, ale hotel jako budynek był dla nas otwarty (ot, taki miły kierownik), spędziliśmy wieczór na tarasie rodem z Parku Güell, przysłuchując się echom nawoływań muezina i jego konkurencji, z którą szans nie miał, czyli szaleńcze dzwięki z Jaama el Fna. Na koniec jeszcze kolacja w mariocie, w luźnym przeliczeniu 12 zł ;) z kotem pod stołem... taki tutejszy standard.
Pozostało już tylko ostatni raz odwrócić się na ten cyrk i dalej jazda nocnym do Fezu.

Minaret meczetu Kutubijja

Odpoczynek na tarasie naszego Hotelu 'Afiquia'

Marokańska whisky - miętowa herbata z cukrem

Jaama el Fna nocą

dzień 7 - Ourzout

2008-10-28T03:16:00.001-07:00

Po przejażdżce wypaśną terenówką po dzikich terenach Maroka, a wcześniej wytargowaniu w biurze podróży 100 dirchamów (kolejny znak, że się już zaklimatyzowaliśmy), dotarliśmy do kaskad, zespołu kilku największych wodospadów w Maroko, w rejonie Atlasu Wysokiego.
Rejon wręcz pocztówkowy z lasami oliwnymi, górskimi zboczami i wioskami berberyjskimi (ci z kolei zarzekali się, że są autentyczni). Szkoda byłoby nie napisać o małpim stadzie spotkanym na drodze, chociażby dlatego, że to pierwsze małpy na wolności, jakie mieliśmy okazję zobaczyć.

Po powrocie do Marakeszu, a raczej Jaama el Fna, po raz ostatni daliśmy się zbajerować (czyt. zjedliśmy kolację w tyglu lamp gazowych, kuchni na kółkach i ostatnim bastionie nie dającym się pokonać sanepidowskiej ofensywie).

Małpie stadko - całkiem oswojone

dzień 6 - Marrakech

2008-10-28T03:04:00.000-07:00

Tak, teraz już wiemy, że Marakesz to jedyne takie miejsce na świecie. Marokańczycy kontra reszta świata, walka na dirhamy, wg tutejszych reguł, chyba nikt nie ma szans i nikt nie zamierza sprawować kontroli. Chyba nikt nie ma złudzeń, jak jest tutaj, na tym "świecie".

Siedząc w restauracji, zastanawialiśmy się, o czym śpiewają ci poprzebierani goście, pewnie o dawnej świetności swego kraju i króla. Jest to pieśn, którą w pewnością mógłby nucić teraz cały naród. Co się zmieniło...? Patrząc na Marakesz, śmiemy twierdzić, że nic. Wciąż miasto, jak wielki organizm, żyje na wolności nieskrępowane od setek lat.
Żywiące się obcymi przybyszami, pragnącymi spróbować dań na ulicy, jeździć taxówkami bez taxometrów i być na siłę wciąganych do sklepów. W ten sposób Marokańczycy utrzymują niepokonaną enklawę w Marakeszu, gdzie poza wszystkim co zewnętrzne, rabują turystów, a ci nigdy nie będąc w setkach sytuacji, co dzień fundowanych im przez Marokańczyków, chętnie oddają się masochizmom starego placu i starych zwyczajów.

Zaklinacz węży na Placu Jaama el Fna

Podstawowy srodek transportu

Nasz pokój w Hotelu 'Afriquia'

Tajine i kuskus - zmora Europejczyków

dzień 5 - Casablanca

2008-10-28T02:44:00.001-07:00

Casablanca w 3 godz. Udało się bez problemu. Dostosowaliśmy się do wskazówek i znaleźliśmy czas tylko na zwiedzanie meczetu Hassana II. Olaliśmy kosmopolityzm w wersji północnoafrykańskiej (przynajmniej tak podają w przewodnikach).
Ogromne i piękne 800 mln dolarów... kto by pomyślał...

dzień 4 - Rabat

2008-10-28T02:20:00.001-07:00

W stolicy, która specjalnie turystyczna nie jest, a wiedząc już jak sie tutaj turystów traktuje, jest to komplement wyższego lotu.

Latarnia morska i największa fala

Rzeka dzieląca Rabat od Sale

Plac przy wieży Hassana II

Mauzoleum Muhammada V

Wieża Hassana II

dzień 3 - Malaga>Rabat

2008-10-28T02:07:00.000-07:00

Całodniowa przeprawa na Czarny ląd...
Malaga - Rabat: 9.00 - 21.00

Prom Acciona

Pierwsze spojrzenie na Afrykański ląd

dzień 2 - Warszawa>Malaga

2008-10-06T23:55:00.001-07:00

...lot nie-planowo o 15:00... obsuwa tylko 2 godz. :] o 19.02 znów jesteśmy na Hiszpańskiej ziemi.
Gorąco jak w Hiszpanii... po dotarciu na miejsce ożyło w nas mnóstwo wspomnień z zeszłorocznej wizyty, tylko że były to wspomnienia, które do powrotu potrzebują wysokiej temperatury, mnóstwa palm dookoła, grona ludzi, ich witalności i czystej afirmacji życia. Więc o 23ciej, gdy zajadaliśmy sie kolacją, wyszło nam na spotkanie mnóstwo ludzi, wymanierowani młodzi Hiszpanie z ich animą a'la Paul Gasol, dwie staruszki, które były wymalowane i ubrane jak chyba nigdy nie widzieliśmy...
A Hiszpania rozegrała mecz na cześć naszego przybycia, oczywiście z Hiszpanią... wygrała Hiszpania 3:0. Jeszcze tylko występ w hostelu jakiejś kobiety, która śpiewa pewnie o niespełnionej miłości, w sposób znany tylko ludziom stąd. Dziękujemy Malago!

dzień 1 - byle do Warszawy

2008-10-06T11:30:00.000-07:00

...o 16.15 rusza pociąg do Warszawy, a my na jego pokładzie. Po 4 zalednie godzinach osiągamy cel... później tylko dotrzeć do Milanówka i jesteśmy u znajomych, gdzie nocujemy i cierpliwie czekamy na jutrzejszy dzień pełen wrażeń (jakich niewątpliwie dostarcza lot). No, ale są przewodniki i muzyczka w uszach, więc czas jakoś leci. Byle się wyspać i zdążyć na lotnisko na czas...